cS-1aIC7oVvN0DczzfhH1B8ToLI Konu-! ♥ Fesleğen ♥ !

8 Mayıs 2010 Cumartesi

Konu

HER ŞEY SENİNLE GÜZEL

Her şey seninle güzel yolda yürümek bile
Olmayacak düşlerin peşinde koşmak bile
Her şey seninle güzel bu toprak bu taş bile
İçimdeki bu korku gözümdeki bu yaş bile

Beklenmedik bir anda ayrılık gelip çatsa
Seninle paylaştığım tek bir gün yeter bana

Her şey seninle güzel duyduğum bu ses bile
Yalnız içtiğim su değil aldığım nefes bile
Her şey seninle güzel bu yağmur bu kar bile
Yüzümdeki gözyaşının izleri onlar bile...

Bu şarkıyı dinlediğiniz zaman içiniz de bir şeyler kıpırdanıyor mu bilmiyorum diye başlamışım cümleme tam bir ay önce. Bu gün de bu konuda yazmak isterken taslakların içinde buldum. Tanışma faslında da dediğim gibi kimi zaman cümleler parmaklarımdan dökülüveriyor, kimi zaman kalbimde sıkışıp kalıyor.

Bu konu belki de en hassas olduğum üzerine en uzun cümleleri kurabileceğim ama hiç birini yeterli bulamayacağım bir konu. Belki ondandır ki paylaşmak için birçok cümle aklıma gelirken hiç birini sizlere sunamamam. Belki bundandır ki, ayda bir bu konu için yazmaya başlamam. "Konu ne peki?" dediğinizi duyar gibiyim. Konu aslında konunun adlandırılamayışı, konu hiçbir şey ve her şey. Konu hem aşk, hem özlem, hem O, hem ben, hem de hepimiz...

Onsuz bir hayatı düşünebiliyorken, O'nu hayatınızın tam ortasında istemek. Benim aşktan anladığım tam olarak işte bu. O'na bağımlı olmadan özgürlüğün verdiği bağımsızlıkla birisini sevmek, dedim bu günkü yazımın başında.  

O'nu özlerken aslında O'nun yanındayken olduğunuz kişiyi de özlemek. Birlikte yapılanlardan duyduğunuz zevki hatırlayarak yapabileceklerinizi düşünerek heyecanlanmak. Bir an için aklınızdan çıkmışken yine bir an içinde aklınıza gelince anlamsız bir şekilde gülümsemek, varlığı ile mutlu olmak, diyerek devam ettim…

Bir arkadaşım Can Yücel'den bir alıntı yapmış;  "görmedikçe bağlanır, uzaklaştı yakınlaşırsın..." demiş, dedim.
Gördüğünüz gibi konu öyle bir konu ki, ne üzerine yazılabiliyor, ne üzerine yazılmadan durulamıyor. Düşünceler harflerde vücut bulmak isterken, duygular onların telaşını anlayamıyor. Yaşanırken hissedilen karmaşa, anlatılmaya çalışılınca daha büyük bir kaosa sebep oluyor.

Sevdiğimden aldığım ilhamla, yaşadığım özlemi, O olanı ve ben olanı anlatmak istedim, ortaya bir yazıdan çok bir harf kümesine dönüştü. Sonra ama bunu daha çok sevdim, tam da anlatmak istediğim şeyin bu olduğunu anladım. O'dan gelen ve benden gelenle birbirine karışanlarla ortaya çıkan yeni bir "şey"...

Bu yazıyı yazdıktan ve yayınladıktan bir kaç dakika sonra şu fotoğraf karşıma çıktı; "Aşk Evliliğinin sonucu olarak". Sanki benim son cümlemi özetliyordu... 

5 yorum:

  1. ya böyle bir şey işte demek istediğini anlıyorum ama kelimelerle anlatılamıyo ya hani, cümle kuramıyorum...

    YanıtlaSil
  2. aynen öyle anlatmak için kıvranıyorum resmen :)

    YanıtlaSil
  3. Yaşayan bilir, anlatılmaz yaşanır diyalim o zaman. Bi de yazıyı okurken aklıma geldi, "anne olunca anlarsın" ne alaka hiç bilemedim :D:D:D

    Neyse bitsin burda bu yorum daha fazla karışmadan:D:D

    Yazı harika olmuş tebrik ediyorum ve bloguna yazı göndermeni bekleyen yegane bir izleyicin olduğumuda belirtmek istiyorum. Hatta iyice gaza gelip devam et Pelincim diyip kaçıyorum ben..

    :D:D:D:D

    YanıtlaSil
  4. Lou Salome; sabah sabah acaba yazıma yorum yapan olmuş mudur diye açtım bilgisayarı ve senin bu güzel yorumunla karşılaştım, ne kadar mutlu oldum bilemezsin :)çok teşekkür ediyorum...
    dediğin gibi belki anne olunca sevgiyi anlatmam daha farklılaşıcak o zaman bir daha yazarım :))

    YanıtlaSil
  5. Aynı şeyi bende düşünüyorum ya annelik bi kadına olaanüstü duygular katar bence de.. Yaradılışın bir parçası olmak tam bir mucize :D:D

    YanıtlaSil

Şimdiden çok teşekkür ederim :)

Katılımınız benim için çok önemli, her zaman beklerim...

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...