13 Mayıs 2012 Pazar

Kutu kutu pense


İçimde fırtınalar mı kopuyor yoksa çarşaf gibi denizlerim mi var anlayamıyorum. Bir yanım sürekli "Şükürler olsun" diyor, bir yanım "Hadi" diyor, bir yanım hadi diyeni dinleyen olmadığı için hadiyi dinlemeyenlere kızıyor, öbür yanım "Rahat ol, her şey yolunda" diye beni rahatlatıyor.

Karışık olduğum zamanlar aslında sonuca ulaşmama en yakın olduğum anlar oluyor çoğu zaman. Taşındığınız zaman her yerde kutular vardır, kutu kutu pense bir hayatınız olur bir anda. Sonra başlarsınız o kutuları açmaya, bir anda pıtır pıtır azalmaya başlarlar. Boş kutuların yarattığı yığınları gördükçe mutlu olursunuz ama bir an gelir artık ilerleyemez olursunuz çünkü sanki hiç bitmeyecekmiş gibi hissederseniz. Tam içinizden "Sanırım hiç yerleşemeyeceğim." dediğiniz an aslında sona yaklaştığınız andır. Bu düşünceden sonra eğer birazcık daha sabrederseniz derin bir "Oh" çekersiniz. Bir dönem o kadar taşındım, o kadar üst üste kutu yaptım ve boşalttım ki bitmeyeceğini hissettiğim anı yaşadığımda "Oh" der olmuştum biliyordum çünkü mutlu son yakın...

İşte bu aralar taşınan bir yuva misali kutulara pay edilmiş gibiyim. Çeşit çeşit düşünce ve duygu var içimde, bu yüzdendir ki durgunum çünkü içimi dinlemekten dışarıya cevap veremiyorum. Fakat bu gece "Sanırım hep böyle kalacağım" dediğim an anladım ki yakında kutular yerlerini bulacak ve ben derin bir "Oh" çekebileceğim...

Hiç yorum yok:

Yorum Gönder

Şimdiden çok teşekkür ederim :)

Katılımınız benim için çok önemli, her zaman beklerim...

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...