cS-1aIC7oVvN0DczzfhH1B8ToLI Otomatikman-Fesleğen

22 Ekim 2012 Pazartesi

Otomatikman

Bir kadın var. Genç, çok genç. Yirmili yaşlarının henüz başında. Şehirde doğmuş, büyümüş. Meslek lisesinden sonra aynı bölümde meslek yüksek okuluna devam etmiş, daha öğrenciliğini bitirmeden işe koyulmuş, mezuniyetine işten izin alarak gitmiş. İş yerindeki ilk senesini geride bırakalı aylar olmuş, girdiği yolda uzman olması kuvvetle muhtemelmiş... Okul sonrası iş hayatına geçmesiyle bakış açısı zenginleşmiş, farkındalığı yükselmeye başlamış.

Bir gün metrodayken etrafında o kadar boşluk varken yanından geçen çarpmış kadına, bilerek yaptığı belli olduğu halde kadının "Yavaş!" demesi üzerine "Pardon" demiş çarpan, önemli olduğu halde "Önemli değil" demiş genç kadın. Çarpan yoluna devam etmiş, genç kadın işe gelmiş. Ama içini rahatsız eden bir şey varmış... Neden "Önemli değil." demişti ki... Halbuki çarpmaması gerekirken çarpmış olduğu halde önemli değilmiş gibi konuşmasını sindirememiş, o kadar boşluk varken o adamın gelip ona çarpmasına bozulmuştu. Fark etmiş. Ne kadar otomatik konuştuğumuzu, çoğu zaman bizim için gerçekleri ifade edip etmediğini tartmadan aklımıza değil ağzımıza geldiği gibi konuştuğumuzu fark etmiş...

Yazara anlatmış yaşadığını, "Neden öyle söyledim ki?" diye dertlenmiş. Haklıymış genç kadın, dertlenmek gerekirmiş bu konuya, fark etmek, dikkat etmek gerekirmiş konuştuklarımıza...

Genç kadın otomatik olarak düşünmeden cevap vermekten duyduğu rahatsızlığı anlatınca yazar da ergenlik yıllarını hatırlamış, biri hapşırdığında "çok yaşa" yerine "geber" demenin espri olarak algılandığı yıllara dönmüş. Hapşırdığı vakit otomatik olarak etraftan "Çok yaşa!" denirken kendisinin de otomatik olarak "Sen de gör!" derken, "çok yaşa" yerine espri diye etrafındakilere "geber" diyen bir arkadaşı sayesinde fark etmiş ki "Sen de gör" dediği vakit kendisi geberirken karşısındakine hayatta kalıp izlemesini temenni ediyordu. Bunun üzerine otomatik cevabını değiştirmeye karar vermiş, artık "Hep beraber" demeye başlamış. Bundan böyle densiz bir ergen hapşırığına "geber" diye karşılık verdiğinde "hep beraber" diyerek densizin dileğine onu da katmaya başlamış.

Yazarın diyeceği odur ki sevgili okur, ağzınıza geldiği gibi ezberden cevaplamayın herkesi... Farkında olun cümlelerinizin, söylediklerinizin... Otomatikman konuşmayın, cevaplarınızın içinde kaybolmayın...

10 yorum:

  1. Evet ya....ne kadar çok otomatiğe bağlanmış sözcüklerimiz, cevaplarımız, sorularımız var....

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Öyle ne yazık ki... Bazen böyle ezberimiz bozuluyor da fark ediyoruz...

      Sil
  2. Çok yerinde bir tespit olmuş , vallahi bazen havadan konuşuyoruz. Ne kadar güzel yazmışsın canım.

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Teşekkür ederim Damlacım, ne yazık ki dediğin gibi havadan çıkıveriyor çoğu zaman cümlelerimiz...

      Sil
  3. süper tespit valla bazı şeylerde o kadar otomatiğe bağlamışız ki yazıyı okuyunca fark ettim :) bundan sonra daha çok düşünüp konuşucam :)

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Cok teşekkür ederim... Dikkat etmeni sağlayabilirsem ne mutlu bana :)

      Sil
  4. :) çok doğru tespit gerçekten. güzel yazı olmuş. Otomatikman otomatiğe bağlanan çoğu zaman olsada, az konusup, çok düşünmek gerekiyor belkide.

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Teşekkür ederim...
      Dediğin gibi çok düşünmek gerekiyor ama günlük hayat karmaşasında arada kaynayıveriyor...

      Sil
  5. Hep birlikte otomatiklikten kurtuluşlara canım...

    YanıtlaSil

Şimdiden çok teşekkür ederim :)

Katılımınız benim için çok önemli, her zaman beklerim...

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...